Geslaagde jubileumreis naar Zeeland en Brugge

Impressie van onze koorreis.

Vandaag, 14 mei,  is het eindelijk zover. We gaan beginnen aan onze tweedaagse koorreis. Na maanden van voorbereiding door een aantal leden van het koor, gaat het nu toch echt gebeuren.
Rond kwart over acht, zijn de eerste reizigers al present bij de ‘'Notenhof''. Sommigen met zoveel bagage, dat ze de indruk wekken minstens een maand op reis te gaan. De bussen zijn ook al aanwezig en in een snel tempo wordt de bagage ingeladen en de koorpakken per partij netjes opgestapeld.
Voordat we vertrekken, verzamelen wij ons samen met de uitzwaaiers in de ‘'Notenhof''. Daar wordt, na het vermelden van een aantal praktische zaken de reis begonnen met gezamenlijk gebed. Willem vraagt in zijn gebed Gods zegen en bescherming voor deze reis, maar memoreert hierbij ook onze mede zangers, die om wat voor reden ook niet meekunnen.
Vervolgens zoekt iedereen een plekje in één van de twee bussen.
De zon doet haar eerst poging acte de presents te geven. Dat ziet er dus goed uit. We verlaten Hattem en rijden naar onze eerst tussenstop, het AC Restaurant bij Meerkerk. Hier worden we uitgenodigd voor een kop koffie en een verleidelijk lekker gebakje. Hoewel iedereen over zijn of haar lijn spreekt, kan ik niemand ontdekken, die deze traktatie afslaat. Na de onvermijdelijke plaspauze en voor sommigen een overheerlijk shagje of sigaret, vervolgen we onze reis in de richting van Middelburg. Via het Brabantse Bergen op Zoom rijden we de provincie Zeeland binnen. Het landschappelijke contrast is enorm. Is het bij Woensdrecht nog heuvelachtig en groen, plotseling rijden we een totaal ander landschap binnen. Ineens een heel wijds, vlak en strak, omgeven door dijken met bomenrijen en uitgestrekte landerijen.

  

Rond 1 uur arriveren we in Middelburg. Nadat we bij het station zijn uitgestapt, met het dringende verzoek uiterlijk kwart over vier weer in de bus te zitten, zwermen we het centrum van Middelburg in. Middelburg blijkt een mooie en bezienswaardige stad te zijn, met heel veel karakteristieke gevels en prachtige gebouwen, zoals het stadhuis en de kerk. Het is duidelijk een stad met een heel rijke historie. Iedereen met een camera schiet de nodige plaatjes.

Voor we het beseffen wordt het tijd de bus weer op te gaan zoeken. Iets later dan gepland, vertrekken wij weer, op weg naar Terneuzen, waar we rond half vijf verwacht worden in het Hampshire City Inn Hotel.
In Terneuzen aangekomen, begint de tijd toch wat te dringen. Snel de kamer opzoeken, bagage parkeren en wel, of niet, direct omkleden. Dan volgt de warme maaltijd bestaande uit: soep, salade, patatjes en een schnitzel.

De kerk waar wij samen met het Chr. Mannenkoor Zeeuws Vlaanderen een concert zullen geven ligt op loopafstand van ons hotel. Een deel van de koorleden besluit om onder begeleiding van Nico te gaan lopen, we hebben vandaag ten slotte al heel veel gezeten en het is dichtbij. Helaas, door een klein navigatiefoutje van onze secretaris, duurde deze wandeling iets langer dan verwacht.

  

  

Volgens het dagprogramma zouden we rond 19.00 oor starten met het inzingen.
De kerkzaal zit intussen helemaal vol en er worden nog extra stoelen aangedragen, om iedereen een zitplaats te kunnen geven.
Voor het koor uit Zeeuws Vlaanderen is het ook een jubileum concert. Het koor bestaat 10 jaar. Het is dus een relatief jong koor, maar voor zover ik het beluister, een koor met potentie. Het heeft alles in zich om een heel goed koor te worden, onder de bezielende leiding van hun dirigent mevrouw Willy van Zweden.
Na afloop van het concert bleek, dat het publiek duidelijk genoten had van deze avond. Dat bleek o.a. ook uit het feit, dat onze nieuwe CD gretig aftrek vond.

 

Zaterdagmorgen: De zon schijnt uitbundig onze kamer binnen en nodigt uit om direct uit het bed te springen. Hoera, weer een nieuwe dag met nieuwe verrassingen.
Vandaag staat Brugge op het programma. Zelf ben ik er nog nooit geweest, maar ik laat mij graag verrassen. We zullen vandaag ook een inloopconcert geven in de schitterende Sint-Salvatorskathedraal, midden in het centrum van de stad Brugge.
Als we eindelijk de stad bereiken, worden we aan de rand van het centrum afgezet. Iedereen kan op eigen houtje de stad gaan verkennen. Voorwaarde is, dat we ons uiterlijk kwart over twee verzamelen bij de Kathedraal.

 

  

Wat is Brugge een geweldig mooie stad. We raken niet uitgekeken op de prachtige staatjes, gevels en gebouwen. Koetjes rijden af en aan, de paarden lopen denk ik blindelings hun rondje, want de koetsier zit meestal achterstevoren op de bok. Zo communiceert hij met zijn passagiers en informeert hij hun over allerlei bezienswaardigheden van deze bijzondere stad.

Rond twee uur arriveren wij bij de kerk, de meeste koorleden waren al present en rond kwart over twee stapten we de kerk binnen. Was het van buiten al een imposant gebouw, van binnen was het minsten net zo indrukwekkend. Wat een geweldig bouwwerk. Het was echt de moeite waard hier even rond te kijken. Maar, natuurlijk ook geweldig om hier straks te mogen zingen.
Bij binnenkomst ontdekken we, dat we bepaald niet alleen zijn. Er lopen tientallen mensen door de kerk, jong en oud.

                                        

Om half drie starten we met het concert, heel toepasselijk met het lied ‘'Laat ons nu vrolijk zingen'', gevolgd door nog vijf andere nummers. We sluiten het eerste deel af met het lied ‘'Walk in de light''. Vervolgens laat Bert Duijst ons genieten van zijn orgel solo met ‘'Concerto in a mineur'' deel 1 van Vivaldi. Hierna gaan wij verder met het tweede deel van het concert. We starten met twee nummers uit de ‘'Deutsche Messe'' en eindigen tenslotte met ‘'Rock a my soul''. Veel mensen zijn blijven zitten en hebben echt genoten van orgelspel en zang. Er komen verschillende leuke reacties vanuit het publiek. O.a. een echtpaar uit Duitsland, mensen uit Engeland en Nieuw - Zeeland, maar ook dichter bij huis namelijk Eindhoven.
Gegevens worden uitgewisseld en natuurlijk wordt onze website onder de aandacht gebracht. Wie weet, wat dit voor vervolg zal krijgen. Al met al was het een bijzondere ervaring om hier te mogen zingen.

  

We vertrekken rond kwart over vier om via de stad Antwerpen en het AC restaurant in Meerkerk, terug te reizen naar ons good old Hattem.
Het is stil in bus, iedereen heeft zo zijn of haar gedachten, maar de vermoeidheid slaat ook wel een beetje toe. Niet zo verwonderlijk, na al die indrukken en ervaringen van de afgelopen twee dagen.

In het Restaurant in Meerkerk zullen we een hapje gaan eten. We worden verrast met een warm en koud buffet, vooraf gegaan door een glaasje van het huis en een drankje aangeboden door onze vereniging.
Al snel blijkt, dat enkele koorleden niet alleen grote ogen, maar ook onverwacht grote magen hebben. De opgediende soep, spare-ribs, maar vooral de haringen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Al met al een prima verzorgd buffet. Na nog een kopje koffie stappen we weer in de bus. We beginnen aan het laatste deel van onze koorreis.

Voordat we uit Meerkerk vertrekken wordt mij gevraagd om de chauffeur te bedanken en om daarvoor met mijn pet de bus rond te gaan. Persoonlijk vind ik, dat deze mannen dat ook wel verdiend hadden. Zij hebben ons op een heel vakkundige wijze en soepel door het drukke verkeer geloodst en op de plaats van bestemming gebracht. Daarnaast had ik de indruk, dat zij ook hebben genoten van de gezellige en goede sfeer tijdens deze reis.
Aangekomen in Hattem worden we opgewacht door familie en kennissen en voordat ieder zijns weegs gaat, verzamelen we ons nog één keer in de Notenhof. Willem bedankt iedereen die zich heeft ingezet om deze reis en vooral Nico.
De organisatoren hebben door hun enthousiasme deze reis tot een pareltje in de geschiedenis van DEV gemaakt.
Willem vraagt mij, of ik wil afsluiten met een dankgebed. Daar wil ik graag gehoor aan geven, want het past ons om onze Hemelse Vader te bedanken, voor alle zegeningen die Hij ons gaf de afgelopen dagen. Persoonlijk ben ik er van overtuigd, dat over deze reis nog heel lang zal worden nagepraat en natuurlijk ook gelachen.

Rest mij nog om ook persoonlijk iedereen hartelijk dank te zeggen, die deze reis hebben voorbereid en mogelijk gemaakt.

Chris Meijnen

« terug naar overzicht