24 april. Dag vol herinneringen.

  

Het is goed om nog eens even terug te blikken op de laatste zaterdag van april.
Eigenlijk een dag vol tegenstrijdigheden.
Ik ben al vroeg opgestaan de zon schijnt uitbundig, alles wijst er op, dat het een mooie dag gaat worden. Toch weet ik, dat het voor enkelen een droeve dag is en eigenlijk geldt dat ook voor ons, leden van D.E.V. Vandaag hebben we een droeve plicht te vervullen. Wij zullen ons oudste koorlid Bertus Mulder ten grave gaan dragen.
Traditiegetrouw zingen we tijdens de rouwdienst een aantal nummer die door de familie zijn uitgezocht. Het zijn de liederen ‘'Neem mij zoals ik ben'' en ‘'Stil vertrouwen''.
Het lied ‘'Neem mij zoals ik ben'' wordt door de voorganger prachtig verbonden aan psalm 84, een ode op het huis van God, waar zelfs voor de mus en de zwaluw een plek is. Deze preek zal zeker de familie troost gegeven hebben, maar ook wij mogen weten, dat God ons neemt zoals we zijn en eenmaal zullen we wonen in Zijn huis.
                                       

Wat is het goed om op deze manier afscheid te kunnen nemen.
Hoewel het in mijn bedoeling lag, om op verzoek van Nico een kort verslagje te schrijven over ons bezoek aan Drachten, voelde ik toch behoefte om ook dit met jullie te delen.
Persoonlijk kan ik dit gedeelte van deze dag niet los zien, van wat we verder mochten beleven. Daarvoor vind ik het een te belangrijk onderdeel van deze zaterdag.
De woensdagavond voorafgaand aan deze zaterdag, hebben we, tegen de gewoonte in, de hele avond gerepeteerd, om de tweede activiteit van deze zaterdag goed voor te bereiden, namelijk het concert samen met het Gereformeerd Drachtster Mannenkoor. Voor velen van ons was het een hernieuwde kennismaking met dit koor, voor anderen het eerste bezoek aan Drachten. Persoonlijk behoorde ik bij de laatste categorie.

Rond kwart voor vijf vertrokken wij per dubbeldekker richting Drachten. Wat is dat toch gezellig om samen te reizen. Zo kom je nog eens met iemand in gesprek en leer je elkaar weer beter kennen. Dat is goed voor de teamgeest. Zo tegen zes uur en na een voorspoedige reis, arriveerden wij bij de kerk, waar het concert plaats zou vinden.

                  

Een strakke tijdsplanning zorgde er voor, dat wij direct doorliepen de kerkzaal in, om nog snel even te repeteren. In eerste instantie alleen D.E.V. maar daarna samen met het Drachtster Mannenkoor.
Het was wel even passen en meten voordat beide koren zich hadden opgesteld. De beide dirigenten schenen elkaar goed te kennen en de sfeer zat er meteen goed in.
Na het inzingen werden we voorzien van broodjes en koffie/thee en dat ging er in als koek.

                    

Rond acht uur begon het concert. Zo te zien was er behoorlijk bekendheid aan gegeven, want de kerkzaal was bijna geheel gevuld met een enthousiast publiek. Het eerste optreden werd verzorgd door onze gastheren en het was al indrukwekkend om zo'n grote groep mannen te zien staan. Nou, als dat gaat zingen, dan gebeurt er wat. Het moet voor de dirigent een hele toer zijn om zoveel mannen en de decibellen die zij gezamenlijk kunnen produceren in bedwang te houden.

 

           

Het bleek niet alleen een groot koor te zijn, maar ook een koor van een heel goede kwaliteit. Het was dan ook een genot om naar hen te luisteren. Ook dit koor had net als D.E.V. een aantal solisten, waaronder de dirigent, die op een mooie manier het nummer ‘'Die Himmel erzählen'' van J. Haydn ten gehore brachten. Het publiek, maar ook ik, heb volop genoten van de zang van dit koor.
De mensen reageerden na afloop van dit eerste deel met een daverend applaus.
Na een tweetal instrumentale intermezzo's, uitgevoerd door Kees Alers met fluit en Harm Hoeve op het orgel was het de beurt aan ons.
Natuurlijk kan ik alleen voor mij zelf spreken, maar het ging volgens mij heel geweldig. Wel had ik even het gevoel, of de kleine David het moest opnemen tegen de grote Goliath, die dan ook nog een thuiswedstrijd speelde.

        

Dat gevoel was ik echter snel weer kwijt. Natuurlijk heb ik niet zulke goede oren als onze dirigent, maar volgens mij klopte het allemaal. Er werd goed en geconcentreerd gezongen. Daarnaast straalden we ook enthousiasme uit, dat zag ik aan de gezichten van mensen uit het publiek. En ik kon het goed zien, want ik stond helemaal vooraan. Jan en Casper deden tijdens ons optreden hun rol als solisten alle eer aan.
Nadat wij onze bijdrage ten gehore hadden gebracht, volgde opnieuw een intermezzo voor fluit en piano door de musici.
De avond werd vervolgd met een gezamenlijk optreden van beide koren. Ook hier speelden een aantal solisten een belangrijke rol. Deze keer was Bert van der Worp naast Casper namens D.E.V. ook actief als solist. Hij zong het nummer Benedictus met overgave. Wel was ik even bang, dat hij misschien van de verhoging waarop hij stond af zou vallen. Gelukkig heeft dat geen problemen opgeleverd.

                         

Na dit gezamenlijke optreden werd de avond afgesloten met de ‘'Zegenbede''.
Geweldig om al die aanwezigen de zegen van God toe te mogen zingen. Heel dankbaar om te doen.
Na afloop werd ik aangesproken door een koorlid van het Drachtster Mannenkoor. Hij kwam vertellen, dat mensen uit het publiek hadden geconstateerd, dat de door ons gezongen teksten zo goed verstaanbaar waren. Ik heb hem namens het koor bedankt voor dit compliment.

Toen ik Bert Duijst vroeg hoe hij ons optreden had ervaren, was zijn reactie: ‘'Er is heel geconcentreerd gezongen vanavond''. Waarvan acte.
Samenvattend kunnen we zeggen, dat het een zeer geslaagd concert is geweest, waar we met een goed gevoel op terug kunnen kijken.

Chris Meijnen

(Zie voor meer foto's het fotoalbum Concert Drachten)

« terug naar overzicht